โจวซิงฉือ คนเล็ก ปากหนัก รักใครไม่เป็น? (คลิป)

by Trust News, 18 สิงหาคม 2569

โจวซิงฉือ....จากเด็กสลัม สู่ “ราชาหนังตลก” กับความรัก ปากหนัก ทำให้สั่นคลอนมิตรภาพ

โจวซิงฉือ หรือ Stephen Chow คือหนึ่งในนักแสดงและผู้กำกับที่เปลี่ยนหน้าตาของ “หนังตลกฮ่องกง” ไปตลอดกาล
จากเด็กชายที่เติบโตมาในครอบครัวธรรมดา เขาค่อย ๆ ไต่จากนักแสดงตัวประกอบ พิธีกรรายการเด็ก และคนที่แทบไม่มีใครจำชื่อได้ กลายเป็นพระเอกที่ครองบ็อกซ์ออฟฟิศฮ่องกงในยุค 1990 ก่อนจะขยับไปเป็นผู้กำกับที่สร้างทั้ง Shaolin Soccer, Kung Fu Hustle และ The Mermaid

แต่เรื่องราวของโจวซิงฉือไม่ได้มีแค่เสียงหัวเราะ

ชีวิตของเขามีทั้งความสัมพันธ์ที่ไม่สมหวัง มิตรภาพที่ค่อย ๆ ห่างออกไป และชื่อเสียงด้านการเป็นคนทำงานละเอียด จนบางครั้งถูกมองว่าเป็นคนร่วมงานด้วยยาก

และยิ่งเขาพูดเรื่องส่วนตัวน้อยเท่าไร ช่องว่างระหว่าง “โจวซิงฉือในจอ” กับ “โจวซิงฉือในชีวิตจริง” ก็ยิ่งทำให้ผู้คนอยากรู้มากขึ้นเท่านั้น

เด็กชายเงียบ ๆ กับจุดเริ่มต้นของ “อาซิง”

โจวซิงฉือเกิดวันที่ 22 มิถุนายน 1962 ที่ฮ่องกง

เส้นทางชีวิตในวัยเด็กของเขาไม่ได้เกิดขึ้นในครอบครัวคนดังหรือชนชั้นบันเทิง แต่เป็นชีวิตของครอบครัวธรรมดาในฮ่องกงยุคนั้น

สิ่งหนึ่งที่มีหลักฐานชัดเจนเกี่ยวกับวัยเด็กของเขาคือความหลงใหลในภาพยนตร์และศิลปะการต่อสู้ โดยเฉพาะ “บรูซ ลี”

หนังอย่าง The Big Boss และภาพยนตร์ของบรูซ ลี มีอิทธิพลต่อเด็กชายโจวซิงฉืออย่างมาก จนกลายเป็นหนึ่งในแรงผลักดันให้เขาสนใจศิลปะการต่อสู้และโลกของภาพยนตร์

แต่ก่อนจะเป็น “เฮียโจว” ที่คนทั้งเอเชียรู้จัก เขาเคยเป็นเพียงเด็กหนุ่มธรรมดาที่มีความฝัน และยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเดินทางไปถึงจุดนั้นได้อย่างไร
มีเรื่องเล่าว่า พ่อแม่ทะเลาะกันเป็นประจำ บางครั้งถึงขั้นลงไม้ลงมือ จนเมื่อโจวซิงฉืออายุได้ 7 ขวบ พ่อแม่ก็หย่าร้างกัน เขาต้องเติบโตมากับแม่เลี้ยงเดี่ยว ในบางช่วง เขาและน้องสาวถูกส่งไปอยู่กับยายซึ่งหาเลี้ยงชีพด้วยการตั้งแผงขายกรรไกรตัดเล็บริมถนน

แม่ของเขาทำงานเป็นพนักงานบัญชีในร้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง และหลังเลิกเรียน เขามักจะกินได้แค่บะหมี่น้ำฟรีๆ เพื่อให้อิ่มท้องเท่านั้น

วัยเด็กที่ยากจนทำให้เขาหันมาให้ความสนใจกับผู้คนที่ด้อยโอกาสในสังคมเสมอ

ไม่ว่าจะเป็นบทหนังเรื่อง King of Comedy ที่ตัวเขาหมกมุ่นอยู่กับความคิดที่ว่า “ฉันเป็นนักแสดง" หรือ บท “ซิงไจ่” คนเก็บขยะใน “นักเตะเสี้ยวลิ้มยี่” หรือ โจว เทีย คุณพ่อที่เหงื่อท่วมตัวในไซต์ก่อสร้างใน "CJ7" บทบาทเหล่านี้ล้วนสะท้อนประสบการณ์ของเขาเอง

เขาใช้ภาพยนตร์เป็นกระบอกเสียงให้กับผู้คนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ด้อยโอกาส ทำให้ผู้ชมได้เห็นความเมตตาและความเพียรพยายามที่ซ่อนอยู่ภายใต้รูปลักษณ์ที่ยากจนของพวกเขา

เขาพัฒนาวิธีการแสดงออกที่เป็นเอกลักษณ์ เปลี่ยนความเศร้าให้เป็นอารมณ์ขัน และใช้เสียงหัวเราะเพื่อบรรเทาความเจ็บปวด

ตัวอย่างเช่น ประโยคจาก "ไซอิ๋ว" ที่คำพูดว่า "เขาดูเหมือนหมา" นั้นเป็นเรื่องตลกในวัยเด็กของฉัน แต่เมื่อฉันโตขึ้น ฉันจึงเข้าใจว่า มันเป็นการแสดงออกถึงความอ่อนน้อมถ่อมตนของคนตัวเล็กที่ถูกความเป็นจริงบีบบังคับ

ในขณะที่ ครอบครัวเขา นั้น มีฐานะยากจน แทบไม่ได้กินเนื้อสัตว์เลยตลอดทั้งเดือน "ข้าวคลุกซีอิ๊วดำ" กลายเป็นอาหารโปรดในความทรงจำวัยเด็กของเขา

มีเรื่องเล่าที่เขาเองยอมรับในภายหลังว่ารู้สึกผิดมาตลอดชีวิต คือครั้งหนึ่งเขาแอบขโมยเงินแม่ 50 หยวน ซึ่งเทียบเท่าค่าใช้จ่ายทั้งเดือนของครอบครัวในตอนนั้นไปซื้อของเล่น เมื่อแม่รู้เข้าก็ไม่ได้ดุด่าหรือตี เพียงแต่นั่งเสียใจอยู่คนเดียว

ภาพนั้นติดตาเขามาจนโต และเป็นแรงบันดาลใจส่วนหนึ่งเบื้องหลังความสัมพันธ์พ่อลูกในภาพยนตร์เรื่อง "CJ7"

ชมเรื่องราวของ "อาซิง" หรือ โจวซิงฉือ กับคลิปเต็ม