เครดิตภาพจาก เพจ CCTV Asia Pacific

ความคืบหน้าเหตุมหาภัยพิบัติน้ำป่าและมวลโคลนถล่ม กวาดล้างพื้นที่พรมแดนเนปาล-ซีจ้าง ทวีความรุนแรงหนักสุดในรอบทศวรรษ ล่าสุด ตายทะลุ 900 ศพ สูญหายสะสมกว่า 3,000 คน ด้านทีมกู้ภัยเร่งแข่งกับเวลาอพยพผู้ประสบภัยและลุยค้นหาท่ามกลางมรสุมฝนตกหนัก

เมื่อวันที่ 31 ส.ค.2569 สำนักข่าวต่างประเทศรายงานสถานการณ์มหาภัยพิบัติน้ำป่าและมวลโคลนถล่มบริเวณพรมแดนเนปาลและเขตปกครองตนเองซีจ้าง (ทิเบต) ประเทศจีน ล่าสุด อ้างอิงข้อมูลจากสำนักงานลดความเสี่ยงภัยพิบัติแห่งชาติเนปาล (NDRRMA) สำนักงานตำรวจเนปาล และสื่อต่างประเทศระดับโลกอย่าง Reuters, AP และ CCTV ยืนยันว่า ยอดผู้เสียชีวิตและผู้สูญหายจากวิกฤตการณ์ครั้งนี้พุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด จนกลายเป็นหนึ่งในภัยธรรมชาติที่สร้างความสูญเสียรุนแรงที่สุดในภูมิภาคหิมาลัยช่วงสิบปีที่ผ่านมา

ตัวเลขความสูญเสียล่าสุด ในฝั่งเนปาลยืนยันผู้เสียชีวิตแล้วอย่างน้อย 903 ราย และมีผู้สูญหายสูงถึง 2,502 คน ขณะที่ทางการจีนรายงานยอดผู้เสียชีวิตในเขตซีจ้าง 16 ราย และผู้สูญหาย 546 คน ส่งผลให้ยอดผู้เสียชีวิตรวมทั้งสองประเทศพุ่งทะลุ 900 ราย และมีผู้สูญหายสะสมรวมกันมากกว่า 3,048 คน ในจำนวนนี้ระบุเป็นชาวต่างชาติมากกว่า 580 คน ซึ่งรวมถึงคณะผู้แสวงบุญชาวอินเดียที่อยู่ระหว่างเดินทางไปเขาไกรลาส นักท่องเที่ยวชาวอเมริกัน ยูเครน มาเลเซีย ออสเตรเลีย และสหราชอาณาจักร

ด้านอุปสรรคการกู้ภัย สภาพอากาศในพื้นที่ยังคงวิกฤตหนักจากฝนตกหนักและหมอกควันหนา ส่งผลให้กองทัพเนปาลและทีมกู้ภัยต้องสั่งระงับปฏิบัติการทางอากาศด้วยเฮลิคอปเตอร์ในบางจุดชั่วคราว ขณะที่ทางหลวงสายหลัก ปฤถวี (Prithvi Highway) และเส้นทางคมนาคมเข้าสู่อำเภอราสุวาถูกดินสไลด์ปิดกั้นโดยสิ้นเชิง นอกจากนี้ กระทรวงพลังงานเนปาลยังเร่งส่งทีมบรรเทาสาธารณภัยเข้าช่วยชีวิตคนงานโรงไฟฟ้าพลังน้ำมากกว่า 100 คน ที่ยังคงติดค้างอยู่ภายในอุโมงค์ของโครงการ Trishuli 3A และ 3B ซึ่งถูกมวลโคลนหนาทับฝังทางออก

ส่วนข้อสรุปทางวิทยาศาสตร์ สำนักสำรวจทางธรณีวิทยาแห่งสหรัฐฯ (USGS) และนักธารน้ำแข็งวิทยาระหว่างประเทศยืนยันตรงกันว่า เหตุภัยพิบัติเกิดจากปรากฏการณ์ ธารน้ำแข็งและมวลหินพังทลาย (Rock-Ice Avalanche) บริเวณความสูง 5,200 เมตร ในฝั่งเนปาล โดยมวลหินและก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่หลุดร่วงลงมาจากหน้าผาสูงกว่า 1.2 กิโลเมตร ก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนทางธรณีวิทยาเทียบเท่าขนาด 5.2 ก่อนที่พลังงานความร้อนจากการเสียดสีจะหลอมละลายน้ำแข็งกลายเป็นมวลน้ำโคลนความเร็วสูง ซัดกวาดราบเป็นหน้ากองตลอดแนวน้ำระยะทางกว่า 100 กิโลเมตร.