นาซา ปล่อยจรวดฟอลคอน เฮฟวี่ พุ่งทะยานสู่อวกาศ ส่ง "กล้องโรแมน" พร้อมความสามารถถ่ายภาพที่คมชัด แต่มุมองภาพกว้างกว่ากล้องฮับเบิลตัวเก่าถึง 100 เท่า โดยกำลังมุ่งหน้าไปยังจุด L2 เคียงคู่เจมส์ เว็บบ์ ไขรหัสลับสสารมืด และพลังงานมืด 

ฐานปล่อยยานอวกาศหมายเลข 39A ณ ศูนย์อวกาศเคนเนดี รัฐฟลอริดา กลับมาร้อนระอุอีกครั้ง เมื่อพละกำลังมหาศาลของจรวด ฟอลคอน เฮฟวี่ (Falcon Heavy) จากสเปซเอ็กซ์ จุดระเบิดขับดันพุ่งแหวกม่านฟ้า นำส่ง กล้องโทรทรรศน์อวกาศแนนซี เกรซ โรแมน (Nancy Grace Roman Space Telescope) หรือ "กล้องโรแมน" ทะยานออกนอกชั้นบรรยากาศโลกอย่างเป็นทางการ เพื่อเริ่มต้นมหากาพย์การสำรวจห้วงอวกาศลึกครั้งใหม่

ปาฏิหาริย์ทางวิศวกรรม ขนาดกะทัดรัด แต่ทรงพลังมหาศาล

แม้กล้องโรแมนจะมีกระจกหลักขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2.4 เมตร เท่ากับกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล (Hubble) แต่ตัวหอสังเกตการณ์อวกาศทั้งลำกลับถูกออกแบบและใช้วัสดุยึดโครงสร้างที่น้ำหนักเบาเป็นพิเศษ โดยมีน้ำหนักรวมขณะปล่อยตัวเพียงประมาณ 4.1 ตัน (4,166 กิโลกรัม) ความพิเศษไม่ได้อยู่ที่ขนาดตัวหอสังเกตการณ์ที่ใหญ่โต แต่อยู่ที่ระบบกล้องมุมกว้าง (Wide Field Instrument) ความละเอียด 300 เมกะพิกเซล ซึ่งสามารถบันทึกภาพอวกาศได้กว้างกว่ากล้องฮับเบิลถึง 100 เท่า ในการถ่ายเพียงภาพเดียว ส่งผลให้กล้องโรแมนสามารถสำรวจและสร้างแผนที่จักรวาลได้เร็วกว่าฮับเบิลถึงเกือบ 1,000 เท่า

ทำไมต้องพึ่งพาพลังของจรวด Falcon Heavy?

แม้ตัวกล้องโรแมนจะไม่ได้หนักเท่าหอสังเกตการณ์รุ่นก่อนๆ แต่ปัจจัยสำคัญ คือ "ปลายทางและความเร็วในการส่ง" ต้องส่งตรงสู่จุด L2 ทันที

เพื่อไปปฏิบัติงาน ณ จุดลากรางจ์ที่ 2 (L2) ซึ่งห่างจากโลกออกไปราว 1.5 ล้านกิโลเมตร ยานต้องการพลังงานขับดันสูงมากตั้งแต่ขั้นตอนการออกจากโลก เพื่อเข้าสู่วิถีการเดินทางตรง (Direct Transfer Trajectory) โดยไม่ต้องเสียเวลาใช้วงโคจรช่วยส่งรอบโลกหลายรอบ

นอกจากนี้ จรวด Falcon Heavy ที่มีท่อนขับดันหลัก (Booster) ถึง 3 ท่อน ให้แรงดันขับมหาศาลเกิน 5 ล้านปอนด์ ทำให้สามารถส่งกล้องโรแมนเข้าสู่วิถี มุ่งหน้าสู่จุด L2 ได้อย่างแม่นยำและมีความเร็วสูงเพียงพอ

ระยะเวลาเดินทางและการเตรียมเปิดดวงตาคู่ใหม่

หลังจากปลดตัวออกจากท่อนจรวดนำส่ง กล้องโรแมนได้ทำการกางแผงโซลาร์เซลล์และฉากกันความร้อนสำเร็จอย่างงดงาม โดยตัวกล้องจะต้องใช้เวลาเดินทางในอวกาศประมาณ 3 เดือน เพื่อไปถึงวงโคจรรอบจุด L2 ซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวกับที่ กล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เว็บบ์ (JWST) กำลังทำงานอยู่ 

รายละเอียดสำคัญและเป้าหมายของภารกิจ 

ขอบเขตการมองเห็นที่กว้างกว่าเดิม: กล้องโรแมนมีความคมชัดเทียบเท่ากล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล แต่มีมุมมองภาพ (Field of View) กว้างกว่าถึง 100 เท่า ช่วยให้นักดาราศาสตร์บันทึกภาพกาแล็กซีและดวงดาวนับพันล้านดวงได้ในเวลาที่รวดเร็วยิ่งขึ้น

การสำรวจพลังงานมืดและสสารมืด: ภารกิจหลักคือการไขปริศนาแรงผลักมหาศาลที่ทำให้จักรวาลขยายตัวด้วยความเร็วสูง รวมถึงการสร้างแผนที่สามมิติของสสารมืดที่มองไม่เห็น

ค้นหาและถ่ายภาพดาวเคราะห์นอกระบบ: ใช้เทคนิค "เลนส์ความโน้มถ่วงระดับจิ๋ว" (Microlensing) ร่วมกับอุปกรณ์ Coronagraph เพื่อบดบังแสงสว่างจากดาวฤกษ์หลัก เปิดโอกาสให้นักวิทยาศาสตร์สามารถค้นพบและถ่ายภาพดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะ (Exoplanets) ได้มากกว่า 100,000 ดวง

ทีมวิศวกรจะใช้เวลาเดินทางและทดสอบระบบ (Commissioning Phase) ประมาณ 3 เดือน ก่อนที่กล้องโรแมนจะเริ่มบันทึกข้อมูลวิทยาศาสตร์เต็มรูปแบบ ซึ่งคาดว่าจะส่งข้อมูลกลับมายังโลกสูงถึง 1.4 เทราไบต์ต่อวัน และพร้อมเผยแพร่ภาพถ่ายประวัติศาสตร์ชุดแรกในช่วงต้นปี 2027

การแท็กทีมระหว่าง "เจมส์ เว็บบ์" ที่เน้นส่องซูมเจาะลึกวัตถุระยะไกล และ "โรแมน" ที่เน้นถ่ายภาพมุมกว้างครอบคลุมกาแล็กซีนับพันล้านดวง จะกลายเป็นดวงตาคู่สำคัญของมนุษยชาติในการไขปริศนาสสารมืด (Dark Matter), พลังงานมืด (Dark Energy) และการค้นหาดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะมากกว่า 100,000 ดวงในอนาคต.