Mutiny คนระห่ำห้ามรอด หนังเรื่องใหม่ของ “เจสัน สเตแธม” แค่ชื่อนี้ ก็การันตีความสนุกของฉากแอ็คชัน ได้แน่นอน

อย่างไรก็ดี เนื้อเรื่องกลับเดินอย่าง “เชื่องช้า” ในช่วง 20 กว่านาทีแรก หนังปูเรื่องความสัมพันธ์ของพระเอก “โคล รีด” (เจสัน) อดีตตำรวจสหรัฐฯ ที่เคยช่วยชีวิต “มหาเศรษฐี” เจ้าของกิจการ “ชิปปิ้ง” ขนาดใหญ่ และต่อมาก็ได้มาเป็นบอดี้การ์ดของเขา ดูแลความปลอดภัยให้เขาและลูกชาย โดยมีแบคกราวหนังเรื่องนี้เกิดขึ้นในกรุงเทพฯ

แต่แล้ว มหาเศรษฐี ก็ถูกลอบสังหาร แม้ “โคล รีด” จะอยู่ตรงนั้น แต่ก็ช่วยชีวิตไม่ได้ แถมยังถูกใส่ร้ายว่าเป็นคนฆ่าอีกด้วย

เพื่อต้องการ “ล้างมลทิน” ให้ตัวเอง และ “แก้แค้น” ให้เจ้านายที่เป็นเหมือนเพื่อนรัก เขาจึงแอบขึ้นเรือส่งสินค้า เพื่อหาความจริง

และบนเรือนี่เอง ก็คือ จุดเริ่มต้นของการต่อสู้ ความระห่ำ ของฉากแอ็คชันถูกสาดใส่แบบนันสต็อป แถมการต่อสู้ของ “เจสัน” ค่อนข้างดิบ เถื่อน รุนแรง ทั้งการสู้ด้วยมือเปล่า หรือหาก หยิบจับ “อาวุธ” อะไรได้ ก็เอามาใช้หมด

ไม่ว่าจะเป็น มีด ปืน ปืนกล เคียว ขวาน พี่เจสัน หยิบเอามาใช้อย่างเหี้ยมโหด ไร้ความปราณี ซึ่งตัวหนังเรื่องนี้มีเรท 15+ ฉะนั้น ฉากที่มีเลือดสาด ก็มีมากพอสมควร แต่...ความรู้สึกผมที่ได้ดูนั้น ก็ยังไม่เห็นความแปลกใหม่ในฉากต่อสู้เท่าใดนัก ยังคงต่อสู้สไตล์เดิมๆ

แม้ฉากแอ็คชันจะดูดี แต่ “เนื้อเรื่อง” กลับ "เบาบาง" และรู้สึกว่าค่อนข้าง “เชย” หนังค่อยๆ เฉลยให้เรารู้ว่า “พระเอก” นั้น มีที่มาที่ไปอย่างไร ทำให้ผมนึกถึงหนัง “Under Siege” ยุทธการยึดเรือนรก ของนักบู๊อีกคนที่ชื่อ สตีเวน ซีกัล (Steven Seagal) หนังเก่ามาก กว่า 30 ปีแล้ว 

และระหว่างที่กำลังคิดถึงเรื่องนี้ ก็มีหนึ่งตัวละคร ซึ่งเป็นคนไทย และเหยื่อการค้ามนุษย์ “อุ้มลูก” และร้องเพลงกล่อมเด็ก “จันทร์เอ่ย จันทร์เจ้า ขอข้าวขอแกง...” ทำให้คนในโรงหนังถึงกับกระแอม ซึ่งรวมถึงผู้เขียนด้วย เพราะไม่คิดว่าจะได้ยินเพลงนี้ ในหนังฝรั่งระดับนี้.. 

สำหรับ ภาพรวมของหนังเรื่องนี้ก็ยังเป็นหนังที่ดูสนุก สไตล์ “เจสัน สเตแธม” แต่ก็ไม่ได้เร้าใจ เรียกว่า พอประคองตัวได้เท่านั้น

ดังนั้น คะแนนในเรื่องนี้ ขอให้ 7 เต็ม 10 คะแนน คะแนนที่หักไป คือ ช่วงแรกเรื่องเอื่อยมาก แถมเนื้อเรื่องเชย มีดีแค่ฉากแอ็คชัน ที่เราคุ้นชิน ไม่เแปลกใหม่เท่าไหร่นัก...