พ่อเต่าอยู่ไหน...? ดร.ธรณ์ โพสต์ ห่วง สถานการณ์ “เต่ามะเฟือง” วางไข่ 6 รัง ฟักรวมกันแค่ 19 ตัว แถมส่วนใหญ่เป็นเพศเมีย…

เมื่อวันที่ 17 มี.ค. 68 ผศ.ดร ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์  นักวิชาการด้านทะเลและสิ่งแวดล้อม รองคณบดีฝ่ายกิจการพิเศษ และอาจารย์ประจำภาควิชาวิชาศาสตร์ทางทะเล คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได่โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัว Thon Thamrongnawasawat แสดงความเป็นห่วง สถานการณ์ “เต่าทะเล” ที่ได้รับผลกระทบจากภาวะโลกร้อน หลังจากแม่เต่ามะเฟืองมาวางไข่ทั้งหมด 6 รัง แต่ปรากฎว่า มีการฟัก รวมกันเพียง 19 ตัว และส่วนใหญ่เป็นเพศเมีย แล้วอีก 25 ปีจะเป็นอย่างไร เต่าพร้อมเป็นแม่… แล้วพ่อเต่าอยู่ไหน? โดยเนื้อหาที่ ดร.ธรณ์ โพสต์ระบุว่า

นับจากเมษาปีก่อน จนถึงตอนนี้ แม่เต่ามะเฟืองวางไข่ 6 รัง นับไข่ทุกฟองรวมกันค่อนพัน แต่มีลูกเต่าฟักเพียง 19 ตัว
รังที่ 1-2-3 เมษา ปี67 ไข่ไม่มีน้ำเชื้อเลย ไม่มีลูกเต่าสักตัว
รังที่ 4 ปีนี้ ได้ลูกเต่า 6 ตัว
รังที่ 5 ปีนี้ ได้ลูกเต่า 5 ตัว
รังที่ 6 ฟักเมื่อคืน ได้ลูกเต่า 8 ตัว
รวม 6 รัง ได้ลูกเต่า 19 ตัว
เหลือรังสุดท้าย จะได้อีกสักกี่ตัว

ปัญหาคือเมื่อโลกร้อนขึ้น ทรายร้อนขึ้น เพศลูกเต่าที่กำหนดโดยความร้อนของทราย ทำให้ลูกเต่าเกือบทั้งหมดฟักเป็นตัวเมีย
25 ปีผ่านไป ลูกเต่าโตขึ้น พร้อมเป็นแม่เต่า แต่พ่อเต่าอยู่ไหน ?

เมื่อนำช่วงเวลาในอดีตมาเทียบ เราเริ่มโดนเอลนีโญบวกโลกร้อนจัดๆ เมื่อ 28-30 ปีก่อน จากนั้นก็แรงขึ้นเรื่อย
เริ่มสอดคล้องกับอายุของอายุของเต่า หมายถึงต่อจากนี้ไป จำนวนพ่อเต่าคงเพิ่มขึ้นน้อยมาก เต่ามะเฟืองในทะเลมีแต่เพศเมีย
ปัญหาเช่นนี้ไร้การย้อนเวลาไปแก้ไข เราคงได้แต่หาวิธีเดินหน้า อาจต้องหาทางฟักไข่ให้ได้ตัวผู้เพิ่มมากขึ้น
ปัญหาคือเมื่อลูกเต่าออกจากไข่ เราไม่รู้เพศ อาจถึงเวลาที่ต้องใช้เทคนิคขั้นสูง เช่น DNA ตรวจฮอร์โมน ฯลฯ ที่สมัยก่อนทำแทบไม่ได้เพราะต้องใช้งบลงทุนสูงมาก

แต่มาถึงขั้นนี้ จะสูงแค่ไหนก็ต้องพยายาม เพราะนั่นคือทางออกสุดท้าย และเป็นทางออกที่จะเห็นผลในอีก 20-30 ปีข้างหน้า เพราะต้องรอให้เต่าเพศผู้ที่ฟักได้ปล่อยไป โตจนเข้าวัยเจริญพันธุ์ ทุกอย่างลำบาก ยากเข็ญ ไม่มีอะไรเลยที่แก้ได้ง่ายๆ ไม่มีอะไรเลยที่เห็นผลทันตา

World Economic Forum ยกระดับให้ Biodiversity Loss เป็นความเสี่ยงอันดับ 2 ของโลก ก็ด้วยเหตุผลนี้
เพราะเมื่อมันเกิด มันแทบไม่มีทางแก้ มันไปต่อไม่ถูก
ได้แต่จ้องมองเจ้าตัวน้อยที่พักฟื้นอยู่ในบ่อ ไม่รู้จะพูดว่าอะไร

นำเรื่องราวของเต่ามะเฟืองมาบอกเพื่อนธรณ์เพื่อยืนยันว่า ผลกระทบจากโลกร้อน/สัตว์หายาก/ความหลากหลายทางชีวภาพ เกิดขึ้นแล้วในทะเลไทย และมันโหดร้ายน่ากลัว
มันพูดไม่ออก มันบอกอะไรไม่ถูก

กว่าจะทำให้เต่ามะเฟืองเป็นสัตว์สงวน กว่าจะช่วยกันดูแลหาด/ทะเลที่พวกเธอวางไข่ ทั้งเจ้าหน้าที่นักวิจัยชาวบ้านอาสาสมัคร ทุ่มเทกันไปไม่รู้กี่ปี
ทางเดินสูงชัน เราเดินกันมา ฝ่าอุปสรรคทีละขั้น จนถึงจุดแวะพักฮีลใจ เราเห็นลูกเต่าฟักออกมาเป็นร้อยๆ เห็นยอดเขาอยู่ไม่ไกล

ใครจะรู้ว่าพอเดินต่อไป ทางเดินขาด กลายเป็นเหว มองเห็นยอดเขาแต่ไปไม่ถึง
เหวยักษ์ที่เรียกว่าโลกร้อน และเหวนี้นับวันจะลึกๆ ยิ่งขึ้นไป
ทางตัน ไปต่อไม่ได้ นั่นคือป้ายที่อยากปักบอกไว้
น่าเสียดายที่มีทางเดียว
น่าเสียดายที่มีโลกเดียว…