ต้องยอมรับว่ารู้สึก “เข้าใจยาก” พอสมควร สำหรับหนัง ไซไฟ และ ชีววิทยาอวกาศ ในเรื่อง “Project Hail Mary” ภารกิจกู้สุริยะ ที่ผมเพิ่งมีโอกาสได้ไปดู ซึ่งนำแสดงโดย หนุ่มมาดเท่ห์ “ไรอัน กอสลิง” ที่เคยฝากผลงานหนังไว้หลายเรื่อง อาทิ “LA LA LAND”

หนังเรื่องนี้ มีการดัดแปลงมาจากงานเขียนของ “แอนดี้ เวียร์” (Andy Weir) (ผู้เขียน The Martian) ว่าด้วยเรื่องภารกิจของ “ไรแลนด์ เกรซ” (ไรอัน กอสลิง) ที่จู่ๆ ตื่นมาบนอวกาศ ที่ความทรงจำว่างเปล่า...

ตอนแรกไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร มาทำอะไรบนยานอวกาศ ก่อนความทรงจำค่อยๆ ฟื้นคืนกลับในเวลาต่อมา และรู้ว่าตัวเองต้องรับภารกิจ “กู้โลก” เนื่องจาก มีการค้นพบว่า ได้มี “แอสโตเฟส” (Astrophage) สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวขนาดเล็ก ที่สามารถ “กลืนกินดาวฤกษ์” ได้ รวมถึง “ดวงอาทิตย์” ซึ่งแน่นอนว่า หากปล่อยไว้เป็นแบบนี้ สิ่งมีชีวิตบนโลก จะค่อยๆ ตาย ไปในที่สุด

ในส่วนของการ “เล่า” นั้น จะมีการตัดสลับ ระหว่างที่เขาอยู่บนอวกาศกับบนโลก ผ่าน “ความทรงจำ” ที่ค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมา ประติดประต่อเป็นเรื่องเป็นราว ว่าเขาเป็นใคร ขึ้นยานอวกาศลำนี้มาได้อย่างไร และทำไม คนที่เป็นเพียง “ครูวิทยาศาสตร์” ต้องขึ้นยานอวกาศมาแก้ปัญหา “จุรินทรีย์ต่างดาว" ที่กำลังทำลายล้างโลก หรือ จักรวาล 

ในระหว่างทางนั้น “เกรซ” ได้ไปเจอกับเพื่อนร่วมชะตากรรม ซึ่งมาจาก "นอกระบบสุริยะ" ที่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีภูมิปัญญา จะเรียกว่า “มนุษย์ต่างดาว” ก็ได้ เพียงแต่มีขาคล้ายๆ กับ “แมงมุมยักษ์” ที่มีร่างกายคล้ายหิน

เกรซ จึงเรียกเขาว่า “ร็อกกี้” (Rocky) ซึ่งในตอนแรก ก็ได้พยายามสื่อสารกัน สุดท้ายด้วยความสติเฟื่อง จึงหาวิธีสื่อสารกันได้สำเร็จ

ทั้งคู่ใช้ความพยายามร่วมกัน “แก้วิกฤต” จุรินทรีย์ต่างดาว จนเกิดเป็นมิตรภาพ ร่วมหาคำตอบที่ใช่ ว่าทำไม มีดาวฤกษ์ ดวงหนึ่งที่จุรินทรีย์ต่างดาวนี้ ไม่สามารถกลืนกินได้ และสุดท้ายก็ค้นพบว่า มันมี “ผู้ล่า” หรือ เป็นคู่ขัดแย้งกับ “แอสโตเฟส”

เอาล่ะ มาเข้าเนื้อหา ความรู้สึกหลังดูกันบ้าง แม้เนื้อเรื่องจะวิทยาศาสตร์แบบโคตรหนักอึ้ง แต่การถ่ายทอดของหนังกลับเป็นแนว คอมมาดี้ มีการสอดแทรกมุขตลกตลอดทั้งเรื่อง คาแร็คเตอร์ พระเอก เหมือนเป็นคนเก่งแต่โก๊ะๆ

ความตลกระหว่างการเดินทางมา ก็คือ “เกรซ” มีความตื่นกลัวไปทุกสิ่ง แสดงออกโดยท่าทางตลกๆ ซึ่งเหมือนจะขัดกับ “หน้าตาอันหล่อเหล่า” หุ่นล้ำบึ้ก ของเขา แต่มันก็รู้สึกกลมกล่อมเข้ากันอย่างประหลาด

และเมื่อ “เกรซ” ได้มาเจอกับ “ร็อกกี้” ก็กลายเป็นเรื่อง “ความเหงา” เป็นขั้วบวกขั้วลบ หนุ่มสาวได้มาพบ.. เฮ้ย ไม่ใช่!!

คือ ความเหงาของทั้งคู่ ที่อยู่บนยานอวกาศอย่างเดียวดาย เนื่องจากคนบนยานของทั้งคู่ ล้วนเสียชีวิตแล้ว ทำให้เกิดความสัมพันธ์เหมือนเพื่อนรัก

ความเห็นส่วนตัว รู้สึกว่าหนังอวกาศกู้โลก จริงจัง... แต่เล่าเรื่องความสัมพันธ์ของเพื่อนรักต่างดาว มันดูแปลกหน่อย มันก็ทำให้ผมนึกถึงหนังโคตรเก่าอย่าง “อีที…เพื่อนรัก” ไปนู้นเลย นี่คือพลังแห่งมิตรภาพโดยแท้

โดยรวมแล้วหนังเรื่องนี้ให้อารมณ์ "อิ่มเอม" คอยเติมเต็มระหว่าง "เกรซ" กับ "ร็อกกี้" สนุก ตลก และก็ "หนักหัว" เอาเรื่อง สำหรับทฤษฎีวิทยศาสตร์ที่มาเต็ม!! ซึ่งขอยอมรับตรงๆ ว่า ทฤษฎีต่างๆ นั้น มันไม่เข้ามาในหัวผมเลย (ฮา) 

สิ่งที่ในฐานะคนดูทั่วไป ไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์ คือความรู้สึกถึงมิตรภาพระหว่าง “เกรซ” กับ “ร็อกกี้” ต้องร่วมด้วยช่วยกันฝ่าวิกฤต เป็นหนัง “ฟิลกู๊ด” ที่สนุกดีนะครับ ใครสนใจ ก็ลองไปหาชมกันดู ตอนนี้ยังฉายอยู่ แต่รอบที่ผมไปดู สังเกตว่า “รอบหนัง” เริ่มน้อยแล้ว

จากเต็ม 10 ให้ 8.5 คะแนน แด่พลังแห่งมิตรภาพ!!

อ่านรีวิวหนังเรื่องอื่น 

4 สถิติ “ล่าหยก” ทุบประวัติศาสตร์ ครองใจผู้ชม 191 ประเทศทั่วโลก

ลงแดงรอ “ล่าหยก” ไม่ไหว แนะ “เหนือสมรภูมิ” โคตรสนุก นางเอกน่าคลั่งไคล้!

รีวิว They Will Kill You หนังไล่ล่า เอาตัวรอด ที่สะใจ

รีวิว ซีรีส์จีน “ล่าหยก” รบ รัก ฟิน “จางหลิงเฮ่อ” หล่อทุกองศา