ต้องบอกว่าดูหนังเรื่องนี้ต้องเตรียม “หู” มาให้ดี เพราะนอกจากเสียงแผดร้องของก็อดซิลล่าแล้ว ยังมี “สัตว์ประหลาด” ตัวใหม่อย่าง Ghidorah ที่กลายพันธุ์เป็น King Ghidorah แถมยังมีเสียงตะโกนพูดคุยของตัวละครอีก เรียกว่า “แสบหู” ไปหมด (ฮา)

Godzilla Minus Zero เป็นภาคต่อมาจาก Godzilla Minus One ที่เล่าเรื่องความบอบช้ำทางจิตใจของชาวญี่ปุ่น นอกจากบ้านเมืองจะเสียหายและผู้คนบาดเจ็บล้มตายจากสัตว์ประหลาดและก็อดซิลล่าแล้ว ยังมีความแค้นในใจจากระเบิดนิวเคลียร์ที่สหรัฐฯ ถล่มญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกด้วย

สอดคล้องกับ “ที่มา” ของหนังและซีรีส์ตระกูล “ก็อดซิลล่า” ที่สร้างขึ้นเพื่อสืบสานเจตนารมณ์การต่อต้านนิวเคลียร์

จุดเริ่มต้นของภาคนี้คือ “สัตว์ประหลาด” ตัวใหม่จากนอกโลกที่ตกมาจากฟ้า จากนั้นค่อยๆ เติบโต ดูดกินสัตว์ต่างๆ จนกลายเป็นมังกรที่สามารถพ่นลำแสงไฟฟ้าได้

ฉากเปิดเรื่องเหมือนฉากโชว์ความสามารถของสัตว์ประหลาด ทั้งทำลายบ้านเมืองและคร่าชีวิตผู้คน ก่อนจะค่อยๆ เข้าสู่บริบทของตัวละคร

นักแสดงยังคงเป็นทีมเดิมจาก Godzilla Minus One เพราะเป็นเรื่องราวหลังจากนั้นประมาณ 2 ปี (ปี 1949) โดย “พระเอก” ยังคงเป็นนักบินกามิกาเซ่หนีทัพที่มีความกล้าเติบโตขึ้น ส่วนตัวละครสำคัญอื่นๆ จะแบ่งหน้าที่กัน เช่น นางเอก (ภรรยาพระเอก) ผู้ได้รับเซลล์ของก็อดซิลล่าจากการบาดเจ็บครั้งก่อน, นักชีววิทยาที่ศึกษาเรื่องก็อดซิลล่า และคนที่มีความแค้นต่อสหรัฐฯ จากสงครามโลกในปี 1945 (ขณะที่ Minus One เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันจนถึงปี 1947)

(จากนี้มีการสปอยล์ ใครที่อยากไปชมก่อนสามารถเลื่อนผ่านได้เลย...)

หลังจาก Ghidorah มาทำลายเมือง ก็เข้าสู่ฉากวางแผนและพูดคุยกันยาวๆ จนผมเองเกือบหลับเหมือนกัน กระทั่งทีมญี่ปุ่นและสหรัฐฯ ร่วมมือกันถล่ม Ghidorah ด้วยระเบิด และซ้ำด้วยแผน 2 โดยใช้ “สายฟ้า”

แต่สุดท้าย... Mission Failed! ซ้ำร้ายยังทำให้ Ghidorah กลายพันธุ์ไปเป็น King Ghidorah อีก

หลังจากผ่านไปเกินครึ่งเรื่อง “ก็อดซิลล่า” ก็โผล่ขึ้นมาจากน้ำ จากนั้นทีมญี่ปุ่นจึงคิดแผนให้ Godzilla ปะทะกับ King Ghidorah

นี่คือเรื่องราวที่จะเกิดขึ้น และถ้าใครคิดจะเข้าไปชม บอกเลยว่า “คุ้มค่าตั๋ว” ทุกบาททุกสตางค์

เพราะสิ่งที่ดีงามที่สุดในหนังเรื่องนี้คืองาน CG ของ Godzilla, Ghidorah และ King Ghidorah ซึ่งภาพของ Ghidorah ที่เป็นมังกรหัวเดียวก่อนจะกลายพันธุ์เป็น King Ghidorah มังกร 3 หัวนั้น ถือว่าสุดยอดมาก

ขณะที่ตัวก็อดซิลล่าเองก็ยังคงทำออกมาได้ดีไม่แพ้ Minus One แต่ส่วนตัวรู้สึกว่า แอร์ไทม์ (Air Time) ของก็อดซิลล่าดูน้อยไปนิด ทว่าทุกครั้งที่ออกมาก็ทำให้คนดูตื่นเต้น และเอาใจช่วยเหมือนกำลังดูพระเอกสู้กับตัวร้าย

อีกเรื่องที่ไม่พูดถึงไม่ได้คืองานเสียงที่ “แสบหู” สมคำเล่าอ้างยามเหล่าสัตว์ประหลาดแผดเสียงร้อง นอกจากนี้ เพลงประกอบยังช่วยบิวต์ความรู้สึกตื่นเต้นและหดหู่ไปกับภาพตรงหน้าได้เป็นอย่างดี

จุดเดียวที่รู้สึกติดนิดหน่อยคือ ช่วงต้นเรื่องดำเนินเรื่องช้าจนอืดไปบ้าง ส่วนเนื้อเรื่องยังคงสไตล์ “ก็อดซิลล่า” ที่เล่นกับปมในใจของคนญี่ปุ่นต่ออาวุธนิวเคลียร์

สำหรับเรื่องนี้ ใครที่ชอบก็อดซิลล่าภาคที่แล้ว ตีตั๋วเข้ามาดูได้เลย รับรองว่าไม่ผิดหวัง

คะแนนเต็ม 10 เอาไปเลย 8.5 คะแนน

อ่านรีวิวหนังเรื่องอื่น

รีวิวหนัง “Intern" เวอร์ชันเกาหลี อบอุ่น พลังบวก 

รีวิวหนัง The Influencer Project ไลฟ์สดที่ต้องทนดู-ปัดหนีไม่ได้

รีวิวหนัง “นาคี 3” กับปมดราม่า ฉากหวิว แต้ว ณฐพร

รีวิวหนัง Runner คู่หูบู๊เดือด หุ่นล้ำบึ้ก ตีบทแตก