เป็นเรื่องที่มีการรายงานข่าวอย่างต่อเนื่อง สำหรับกรณี การตรวจสอบข้อเท็จจริงถึง การตรวจสอบพระเกศทองคำของวัดดังปทุมธานี โดยจุดเริ่มต้น มาจาก คุณลุงท่านหนึ่ง ได้นำมาให้ “ร้านทำทองนะโมบ้านช่างทอง เพชร ทอง & จิวเวอรี่” ตรวจสอบ พร้อมเล่าที่มาว่า

เมื่อประมาณ 7 ปีก่อน ตนมีความศรัทธาที่จะร่วมสร้างพระ เพื่อนำไปไว้ในโบสถ์ จึงได้นำทองแท่งที่ตัวเองมีประมาณ 45 บาท รวมกับของพระในวัด และญาติโยมที่มีความศรัทธา นำไปหลอมทำยอดพระเกศทองคำ ซึ่งทุกคนเห็นกับตาว่ามีการเททองลงเบ้าหลอมจริง แต่ทางช่างหล่อมีการยกเบ้ากลับไป เพื่อทำการขัดแต่งให้สวยงาม ก่อนจะนำมาคืนให้ทางวัด ซึ่งยอดพระเกศทองคำนี้ จะนำออกมาเฉพาะวันที่มีพิธีศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น หลังจากนั้น หลวงพ่อก็จะนำไปเก็บไว้ในที่ปลอดภัย

อย่างไรก็ตาม ทางร้านตรวจสอบภายนอก พบว่ามีเปอร์เซ็นทองน้อยมาก หรือ แทบไม่มีทอง จึงไม่ทำการเจาะ

สำหรับสาเหตุที่มาพิสูจน์ทอง นั้น มีการเปิดเผยในเวลาต่อมาว่า เมื่อช่วงอาทิตย์ที่แล้วหลวงพ่อได้โทรมาปรึกษากับทางครอบครัวตนเองว่า ต้องการซื้อที่ดินบริเวณข้างวัดเพื่อทำประโยชน์ในที่ดิน จึงอยากจะใช้ทองคำที่ใช้หล่อพระนำมาแปลงเป็นเงินเพื่อนำไปซื้อที่ดินข้างวัด หลังจากที่ได้โทรคุยปรึกษาตนเองก็ไม่ได้ติดขัดอะไร เพราะถือว่าเป็นการมอบถวายให้กับวัดแล้ว

เมื่อได้ผลตรวจสอบ เหลือเปอร์เซ็นต์ทองอยู่เพียง 2.3% จึงรู้สึกตกใจงงงวยว่า “ทองหายไปไหน?”

ต่อมา พระครูปทุมปุญโญภาสไพฑูรย์ จรบำรุง อายุ 67 ปี เจ้าอาวาสวัดบุญชื่นชู ตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี ได้ไปแจ้งความและให้ข้อมูลว่า

หลังจากหล่อพระเสร็จ ก็ได้มอบให้ “ช่างหล่อ” ไปตกแต่งราว 1 สัปดาห์ ก่อนจะส่งกลับมาที่วัด

จากนั้นได้เก็บไว้ ในลิ้นชักโต๊ะภายในวัดอย่างมิดชิด โดยมีท่านเป็นเพียงผู้เดียวที่ถือกุญแจกกุฏิตลอด มีการนำพระเกศมีมาประดิษฐานองค์พระเพียง 2 ครั้ง

กระทั่งล่าสุด ได้มีการลงมติว่าจะผ่าพิพระเกศ เพื่อพิสูจน์ความจริง ว่า “ทองคำ” มูลค่ากว่า 4 ล้าน ในเวลานี้ ยังอยู่หรือไม่

นายวรพจน์ จิตตะธัม อายุ 43 ปี ช่างหล่อ ที่เคยทำพระเกศ เมื่อเกือบ 8 ปี ก่อน ต้องเป็นคนลงมือ “ผ่าพระเกศ” โดยทำการผ่าตามแนวขวาง ซึ่งหากไม่มีถูก ก็หมายความว่า “เขา” จะตกเป็นผู้ต้องสงสัย

นายวรพจน์ หรือ ช่างโต้ง ใช้เวลาผ่าประมาณ 3 นาที ซึ่งหลังจากเปิดออกนายวรพจน์ ถึงกับดีใจจนหงายหลัง พอพบว่ามีชิ้นส่วนทองอยู่ข้างใน ที่หล่อติดอยู่กับปูน โผล่ขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นจึงได้ใช้อุปกรณ์เพื่อที่จะทุบเอาปูนออก จนกระทั่งเมื่อทุบปูนออกจนหมดจึงพบเนื้อทองอยู่ที่บริเวณปลายของพระเกศ

“ผมนั่งดูพระเกศ ตามสื่อต่างๆ ที่ลงไว้ สังเกตทุกอย่างทุกรอยทุกรายละเอียด ผมดูจนผมจะบ้า เพราะว่าผมไม่รู้เลย 10 ปีที่ผ่านมา ใครจะเอาพระเกศนี้ไปทำอะไรบ้าง 10 ปีพระเกศไม่ได้อยู่กับผม แต่ผมต้องมารับผิดชอบว่ามีทองอยู่ ถ้าไม่อยู่กูติดคุก ลูกเต้ากูจะอยู่ยังไง แล้วผมต้องมาผ่า ทุกคนบอกว่าต้องอยู่ แต่ผมคิดว่ายังไงก็อยู่ ผมนั่งมองทุกวันว่ามันใช่อันเดิมไหม เพราะว่าเกศ ผมทำไปเป็น 100 เป็น 1000 อัน แต่ผมก็สังเกตว่ารอยนี้คืออะไร รอยนี้เป็นอะไรจนผมมั่นใจ ว่าใช่อันเดิมและต้องมีทองข้างใน”