นักเรียนนักเลง สู่บัณฑิต UC.Berkeley ความตั้งใจของคนที่ต้องการเปลี่ยนแปลง

เรื่องราวของอดีตนักเรียนนักเลง และขบถสังคม ผู้เปลี่ยนแปลงตัวเอง สู่บัณฑิตมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ สถาบันการศึกษาระดับโลก ด้วยความพยายามอย่างถึงขีดสุด...

กระแสข่าว “นักเรียนนักเลง” ที่มักกลายเป็น “ประเด็นร้อน” สำหรับการถกเถียงของผู้คนในสังคม จนกระทั่ง อาจทำให้บางคน เกิดคำถามขึ้นในใจ ที่ว่า...“เราควรหมดหวังกับเหล่านักเรียนนักเลงพวกนี้แล้วใช่หรือไม่?”  

วันนี้ “เรา” จึงไม่อยากทำให้ “คุณ” รู้สึกหมดหวังเช่นนั้น เพราะในโลกแห่งความจริง มีชายผู้หนึ่ง ซึ่งเคยถูกตราหน้าจากสังคมญี่ปุ่นว่าเป็นพวก “แยงกี้” (Yankii) หรือคำสแลงสำหรับใช้เรียกกลุ่มคน ที่ทำตัวเป็น “ขบถต่อบรรทัดฐานทางสังคมอันเข้มงวดของชาวญี่ปุ่น” แต่แล้ว เขากลับสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเอง ไปสู่...จุดที่ดีขึ้นกว่าเดิมได้เป็นผลสำเร็จ  

ส่วนหากถามว่า “ผู้ชาย” คนที่ “เรา” กำลังจะนำมาเล่านี้ มีความน่าสนใจ หรือสามารถนำไปเปรียบเทียบ กับกรณี “นักเรียนนักเลงไทย” ที่ มักทำให้พวกเรารู้สึก “ปวดหัว” ได้มากน้อยแค่ไหนนั้น เอาเป็นแบบนี้แล้วกัน...

“ชายผู้นี้” ซึ่งมีชื่อว่า "ทาคุยะ ซูซูกิ” (Takuya Suzuki) เป็นเด็กที่มีปัญหาในครอบครัว เคยถูกตำรวจจับกุมตัวครั้งแรก ตั้งแต่อายุเพียงแค่ 13 ปี หลังจากนั้น ก็ไปก่อเหตุทะเลาะวิวาท มีเรื่องมีราวกับใครๆ อยู่เป็นประจำ

ขณะที่ในด้านการศึกษา ก็จบการศึกษาในระดับมัธยมปลาย ซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งตัวชี้วัดสำคัญสำหรับอนาคตการงาน ตามมาตรฐานของสังคมญี่ปุ่น จากโรงเรียนที่มีอันดับทางการศึกษา “ต่ำที่สุด” แห่งหนึ่งของประเทศ

จนทำให้อ่าน “ตัวอักษรคันจิ” แทบไม่ได้ และไม่เข้าใจแม้กระทั่ง “เศษส่วนคืออะไร?”

แต่แล้ว เขากลับสามารถฝ่าฟัน “คำดูแคลน” ต่างๆ จนกระทั่งกลายเป็น "บัณฑิตคณะเศรษฐศาสตร์การเมือง" (Political Economy) ของ "มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์" (University of California Berkeley) มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลก ลำดับที่ 8 ประจำปี 2023 จากการจัดอันดับของ Time Higher Education ได้สำเร็จ!

“คุณ” คง อยากรู้แล้วใช่ไหม? ว่า “เรา” มีเรื่องดีๆ อะไรจากประเทศญี่ปุ่น มานำเสนอในวันนี้

เช่นนั้นแล้ว ลองไปรับฟัง “เรื่องราวอันเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและพยายามอย่างถึงขีดสุด” นี้ด้วยกัน 

บรรทัดฐานชาวแยงกี้ในทัศนคติชาวญี่ปุ่น : 

“ชาวแยงกี้” คือ กลุ่มคนที่ทำตัวขบถต่อสังคม (ซึ่งโดยมากมักพบในกลุ่มนักเรียนระดับมัธยมต้นและมัธยมปลาย) โดยสิ่งที่สามารถสังเกตเห็นได้ อย่างเด่นชัดของคนกลุ่มนี้ คือ มักย้อมสีผมของตัวเอง ด้วยสีสันอันโดดเด่น แต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่ออกแบบเอง และโดยมาก มักจะออกแนวนักเลง ก่อเหตุทะเลาะวิวาท ใช้กำลังชกต่อยกับกลุ่มคู่อริอยู่เป็นประจำ

ทำให้โดยมาก “กลุ่มแยงกี้” จึงมักถูกไล่ออก จากโรงเรียนมัธยมปลายกลางคัน หรือไม่ก็ จบการศึกษาตามเกณฑ์ที่ “ต่ำที่สุด” จนสุดท้ายปลายทาง...มักต้องไปประกอบอาชีพเป็นผู้ใช้แรงงานเป็นส่วนใหญ่ 

เมื่อเป็นเช่นนี้ คงแทบไม่ต้องบอกแล้วสินะว่า...เมื่อมองผ่านเลนส์ของชาวญี่ปุ่นโดยทั่วไปแล้วแล้ว พวกเขามอง “กลุ่มแยงกี้” ด้วยทัศนคติในระดับใด?

ซึ่งบางที...อาจจะกำลังเหมือนสายตาที่ผู้คนไทย กำลังมองไปที่ กลุ่มนักเรียนนักเลงในเวลานี้ก็เป็นได้....